ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΠΟ ΑΓΚΙΝΑΡΕΣ

Μαζεύανε στον κάμπο οι γυναίκες φορώντας γάντια δερμάτινα τις αγκινάρες
κολυμπούσανε 
δύτες ατρόμητοι ανάμεσα στα αγκάθια τους
θάλασσα ο κάμπος από αγκάθια 
και αυτές σκυφτές να κοιτάνε κατάματα τα νεογέννητα κεφάλια
καθώς τα κόβανε με τα καλά ακονισμένα τους μαχαίρια

Γάλα γέμιζε ο τόπος ολόλευκο σαν το πανί 
πριν κατάμαυρο γίνει πάνω στο λαιμό τους
πικρό γάλα, αλλιώτικο, που τα βρέφη το φτύνουν σπαράζοντας 
στο κλάμα όσο και αν πεινάνε.
Και σαν τελείωναν τα κεφάλια, και γέμιζαν τα καλάθια τους ως πάνω
οι γυναίκες προχωρούσαν στους λαιμούς
αυτούς ακόμα πιο βασανιστικά αιμορραγώντας ξεφλούδιζαν 
με λεμόνι ξεπλένοντας για να μην κακοφορμίσουν. 

Κάποιες πιο τολμηρές έφτιαχναν στεφάνια αγκάθινα και τα έβαζαν στο κεφάλι 
και στόλιζαν τα κοφίνια που κουβαλούσαν στον ώμο
αγκινάρες κι αυτές με τα χρόνια μέσα στον κάμπο
με αγκάθια αδύναμα μπροστά στο δερμάτινο γάντι
να μαζεύουν τις αδερφές ψυχές τους
κάθε άνοιξη
για να τις στείλουν στο σκλαβοπάζαρο για αγοραπωλησία.