Ο ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

στην αρχή
τραβήξαμε δυο παράλληλες ευθείες ανάμεσά μας
τις ονομάσαμε όρια αξεπέραστα
για να συνεννοούμαστε
και σταθήκαμε αντικριστά
σε απόσταση ασφαλείας

κατόπιν
φυτέψαμε στις άκρες της μερικά τραύματα
τα στολίσαμε με λίγο γκλίτερ
για να μας μοιάζουν
και ξεκινήσαμε να χορεύουμε
σε ήχους ηλεκτρονικούς

παιδικά τέρατα, εφιάλτες,
αράχνες, φόβοι και ντροπές,
επικίνδυνες στροφές,
και αμήχανες σιωπές
κατέκλυσαν τον μεταξύ μας χώρο

ενήλικα ξυπνητήρια, συντριβές,
υποχρεώσεις, διορίες, αγωνίες,
αμετάβλητα πλάνα, και πηγαινέλα σε αεροπλάνα
μείωσαν τον πολύτιμό μας χρόνο

τελικώς
ευχηθήκαμε να ισχύει όντως η ελλειπτική γεωμετρία
και η γη να καμπυλώνει τον χωροχρόνο,
ώστε τα όριά μας κάποτε αναπόφευκτα να συναντηθούν
και να ζήσουμε ευτυχισμένα μέσα σε μια πραγματικότητα,
ακόμη και στρεβλωμένη,
μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος

ή μια μαύρη τρύπα.