ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΜΟΥ ΛΕΙΨΟΥΝ

Το έργο αποτελεί μια οπτικοακουστική επιτέλεση που διερευνά την απώλεια στην εποχή του Ανθρωπόκαινου μέσα από τη σταδιακή απουσία τόσο των προσωπικών όσο και των φυσικών στοιχείων. Βασισμένο σε ένα ποίημα που λειτουργεί ως καταγραφή αναμνήσεων, το έργο αντιπαραθέτει υλικά αντικείμενα-μάρτυρες μιας άλλης εποχής (παλιά τηλέφωνα, παλιά διακοσμητικά κ.ά.) με λεκτικές μόνο αναφορές στη φύση (τζιτζίκια, πουλιά, φυτά) - η οποία, όπως και στον σύγχρονο αστικό κόσμο, υπάρχει πλέον μόνο ως απούσα παρουσία.

Το βίντεο εστιάζει στην καταγραφή των απωλειών της σύγχρονης εποχής μέσα από την παράδοξη παρουσία των απόντων: τα αντικείμενα στέκουν ως υλικοί μάρτυρες ενός παρελθόντος που φεύγει, ενώ η φύση - αν και επαναλαμβάνεται ως μοτίβο στο ποιητικό κείμενο - παραμένει αόρατη και ανήκουστη, όπως ακριβώς συμβαίνει στον σύγχρονο αστικό χώρο. Μέσα από την εναλλαγή κοντινών πλάνων σε αντικείμενα και μικρές εμφανίσεις του σώματος, το έργο δημιουργεί μια πολυαισθητηριακή εμπειρία που αντανακλά τη σχέση μας με τον χρόνο και τη μνήμη. Η χειρονομία του σφραγίσματος της πόρτας λειτουργεί ως μεταφορά για τον τρόπο που η ανθρώπινη δραστηριότητα αποκόπτει σταδιακά τη σύνδεσή μας με το φυσικό περιβάλλον, ενώ ταυτόχρονα φυλακίζεται σε μια ιδέα που έχει δημιουργήσει τόσο γι’ αυτό όσο και για το παρελθόν του και την εποχή του.

Η σύνθεση του έργου επιχειρεί να αναδείξει πώς η ανθρώπινη εμπειρία και η μνήμη διαπλέκονται στην εποχή των μεγάλων αλλαγών. Το έργο κορυφώνεται με μια μεταμοντέρνα χειρονομία όπου η σταδιακή απουσία του σώματος και της φωνής της περφόρμερ γίνεται η ίδια επιτέλεση, καλώντας το κοινό να συν-δημιουργήσει συνεχίζοντας το ποίημα με προσωπικές καταγραφές απώλειας.. Πρόκειται για μια προσωπική μαρτυρία που μετατρέπεται σε συλλογικό ντοκουμέντο για το τι χάνεται στον Ανθρωπόκαινο, συνδέοντας την ποιητική γραφή με την τεχνο-αισθητική επιτέλεση και τη συμμετοχική τέχνη – υπογραμμίζοντας την παράδοξη σχέση μας με τη διάρκεια και τη φθορά στην εποχή του Ανθρωπόκαινου.

Το βίντεο παρουσιάστηκε τον Φεβρουάριο του 2026 στο συνέδριο «Ανθρωπόκαινος Επιτελεστικότητα Performance: Ποίηση, Περιβάλλον, Νέες Τεχνολογίες και AI» που διοργάνωσαν το Τμήμα Επιστημών Εκπαίδευσης Κοινωνικής Εργασίας σε συνεργασία με τη Βιβλιοθήκη Κέντρο Πληροφόρησης και το Τμήμα Χημείας Πανεπιστημίου Πατρών, το ΜΠΣ «Δημιουργική Γραφή» του Πανεπιστήμιου Δυτικής Μακεδονίας, το ΜΠΣ Οπτικοακουστικές Τέχνες στην Ψηφιακή Εποχή του Ιόνιου Πανεπιστημίου, την Εφορεία Αρχαιοτήτων Αχαΐας και την Ένωση Πτυχιούχων Περιβαλλοντολόγων Ελλάδας.