Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Μόνο με τρία χρόνια καθυστέρηση,
καθίσαμε στο ίδιο καφέ,
στην ίδια θέση,
την ίδια θέα λαχταρώντας.
Τότε μόνος εγώ
και τώρα
εσύ, μ’ άλλη παρέα.
Ενδιάμεσα
πέρασαν απ’ το ίδιο μέρος
τόσοι και τόσοι άλλοι
‒ δεν ήμασταν εκεί να τους μετρήσουμε.

Θέλησα απόψε να τους κλείσω όλους
μες σε μια παρένθεση,
κι εμείς,
έξω απ’ αυτήν,
να σμίξουμε στο ίδιο καφέ,
στην ίδια θέση,
την ίδια θέα λαχταρώντας.
Κι απέμειναν,
οι τυχεροί,
όλοι μαζί μέσα στην ίδια την παρένθεση,
μα εσύ κι εγώ
με την παρένθεση να μας χωρίζει.