Η ΣΑΡΚΟΦΑΓΟΣ ΤΟΥ ΑΠΘ
Ένας οικογενειακός περίπατος στην πόλη μάς οδηγεί στο Campus του ΑΠΘ και σε μια σαρκοφάγο γεμάτη γκράφιτι που στέκεται αγέρωχη στο γρασίδι. Σε μπλοκάκι που κουβαλάω επάνω μου καταγράφω σκόρπιες σκέψεις για το παρελθόν της πόλης.
Γιώτα Δ. Διέννη
Εβραϊκή συνοικία
Ο κύριος Σιντώ κατεβάζει το κεπέγκι του μαγαζιού του πίσω απ’ την αγορά Μοδιάνο. Στην Κομνηνών —απ’ την οδό Κλεισούρας— η πόλη έχει πλημμυρίσει κίτρινα κινούμενα άστρα. Στο τμήμα της Ιουστινιανού, ανάμεσα Χαλκέων και Βενιζέλου, μαύρα στιλπνά χταπόδια κουβαλούν έπιπλα, φωτιστικά, πιάνα και μπουφέδες.
Η ζωή σκόρπισε σε ψίχουλα.
Μενού
Η 19η Μαΐου 1888 εορτάστηκε με μεγάλους πανηγυρισμούς. Στον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης, αμέσως μετά τη σύνδεση του τραίνου της γραμμής «Θεσσαλονίκη-Βελιγράδι», οι πρώτοι Ευρωπαίοι επιβάτες δείπνησαν στους κήπους του Colombo με λαβράκι Προβηγκίας, σπαράγγια a la florentine, μπουρεκάκια τούρκικα, αρνάκι κλέφτικο, τούρτα ροζ μαρέγκας, σοροπάτο μπακλαβά και χρυσά σύκα.
Ο παππούς του Κωστή Μοσκώφ
Στο κτίριο του παλαιού σιδηροδρομικού σταθμού παρελαύνει —απλήρωτος και δολοφονημένος— 0 Pietro Arrigoni ως ιδιοκτήτης αδιαφιλονίκητος της ιδέας μίας πόλης.
Το γοβάκι
Χριστούγεννα κι η Εγνατία στολισμένη με ψιλόβροχο. Κόσμος πηγαινοέρχεται κάτω από το στραφταλιστό περιστρεφόμενο γοβάκι του «Καρύδα» (παραγγελία απ΄το Las Vegas).
Τα φωτεινά λαμπιόνια του αμέτρητες μικροσκοπικές υποσχέσεις.
