ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΛΑΦΙ: ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η γυναίκα ελάφι είναι είδος που εντοπίζεται κυρίως στις χώρες που βρέχονται από σκούρες μπλε -βαθύ μπλε- θάλασσες. Ζούνε κυρίως κατά μόνας, όμως κάποιες, κάπου, κάπως, κάποτε συντάσσονται σε αγέλες. Η επιβίωσή τους εξαρτάται σχεδόν πάντοτε αποκλειστικά από την καλοσύνη των ξένων. Γι' αυτό η ράτσα είναι γνωστή και ως Ντιμπουά. Οι Ντιμπουά ζευγαρώνουν κάθε τέσσερις μήνες σύμφωνα με τους ζωολόγους ή κάθε τέσσερα φεγγάρια σύμφωνα με τους ποιητές. Μπορούν να ζευγαρώσουν με άνθρωπο ή με ελάφι. Γεννούν μόνο θηλυκά. 

Έχουν χαρακτηριστεί είδος υπό εξαφάνιση, γι' αυτό και το κυνήγι τους έχει πλέον -τουλάχιστον επίσημα- απαγορευτεί.  Ωστόσο, η απεικόνιση της Φρίντα Κάλο, γνωστής γυναίκας ελαφιού, με το σώμα της γεμάτο βέλη είναι ένα θέαμα μάλλον συνηθισμένο, γι' αυτό και -τουλάχιστον ανεπίσημα- οι Ντιμπουά ζούνε με έναν διαρκή φόβο. Το τρίχωμα, τα μάτια, τα μαλλιά και τα κέρατά τους κυκλοφορούν στη μαύρη αγορά εξασφαλίζοντας μεγάλα ποσά στους θηρευτές τους. Βέβαια, η πεποίθηση ότι ο φόνος τους φέρνει κακοτυχία για είκοσι χρόνια κάνει πολλούς κυνηγούς να τις γδέρνουν ζωντανές. Έτσι, από πολλές λείπει ένα μάτι, τα κέρατά τους είναι βγαλμένα από τη ρίζα, το σώμα τους γυμνό από τρίχες. 

Στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο κέντρο της πόλης μας -όπως και στο κέντρο κάθε πόλης- μπορεί κανείς να δει κάποιους πολύ καλά συντηρημένους σκελετούς Ντιμπουά. Μελετητές του είδους που αφιέρωσαν πολλά χρόνια από τη ζωή τους παρακολουθώντας γυναίκες ελάφια -από μακριά κι από κοντά- έχουν μαγνητοφωνήσει τη φωνή τους. Αν είστε στο μουσείο κάποιας ξένης χώρας, μπορεί να μην καταλάβετε ακριβώς το νόημα των λεγομένων τους. Τολμήστε, ωστόσο, να αφεθείτε να σας παρασύρει ο ήχος τους αυτός καθαυτός. Φεύγοντας μην ξεχάσετε να προμηθευτείτε ένα συμβολικό αναμνηστικό. Η γυναίκα ελάφι ίσως εξαφανιστεί. Θα έχετε έτσι στην κατοχή σας αυτό το συμβολικό αναμνηστικό να σας υπενθυμίζει ότι κάποτε το σώμα της στεκόταν ταριχευμένο στο κέντρο μιας μεγάλης αίθουσας και η φωνή της ακουγόταν μέσα από τα ακουστικά που κρέμονταν στον τοίχο. Αν και θα ήταν καλύτερα -από κάθε ίσως άποψη- αν εξαφανιστούν να ξεχαστούν.