ΕΞΟΧΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ

Στο χωριό 
πρωινό δροσερό φραπεδάκι.
Πλαστικό takeaway,
σε ισορροπία ασταθή.
Κι έτσι, χύθηκε ο μισός μου καφές 
στη γρανιτόπετρα.
«Τον ρουφάει η πέτρα, χαλάρωσε» μου ’πες.
Τωόντι, τίποτα δεν ξέκρινες σε λίγο 
παρά το γκρι της πέτρας.
Λες και άνθρωπος ήταν,
το καφέ στα σπλάχνα της φώλιασε
και πιότερο την πέτρωσε.